ABOUT THE ARTISTEVENTSPORTFOLIOSTUDIOCONTACT

l'identità VIDEOPERFORMANCE

exhibition-itentity-web.jpg

Italiano - English - Shqip


ITALIANO

"Come si possono coniugare La cacciata dei Progenitori dal Paradiso Terrestre di Masaccio, L'origine del mondo di Courbet e i tagli di Fontana?" (Patrizia Landi)

L'indentità (?)
Una delle tante definizioni che si sono costruite per definire l'identità di un individuo è un insieme di contrassegni - la forma del naso, delle orecchie, il colore degli occhi, l'ossatura, i difetti fisici e soprattutto "i difetti nazionali". Oggi l'identità, per mezzo dell'identificazione, è pensata anzitutto per "altri" che non sono i cittadini, i quali partecipano per diritto astratto alla "sovranità nazionale". Parallelamente all'identificazione, la nozione "nazionalità" segna un'ulteriore linea di demarcazione tra gli stranieri, chiamati dai "cittadini doc" con il termine "tecnico" extracomunitario. Non sarebbe più facile tirar fuori la carta d'identità, dove c'è il nome, a cui corrisponde una foto della faccia dell'individuo? .... E se la faccia fosse rifatta? Dopo l'espulsione dall'Eden, si dice che l'uomo improvvisamente cominciò a sentirsi nudo e subito coprì il corpo dalla vergogna. Ma vergogna di cosa e da chi? In privato, dopo essere sicuri di non essere spiati, ci spogliamo volentieri, ma in pubblico no. A volte la gente, quando si sente "scoperta", cioè nuda, "per salvare la faccia", stranamente copre i genitali. Ma se l'individuo si riconosce dalla faccia, perché copre i genitali? Probabilmente perché l'identità vera è quella nascosta sotto la "foglia" e non quella sopra il lifting.

Ritorno all'identità
... niente nasce dal nulla e nulla diventa niente ... li, dove è finita una cosa, ne comincia un'altra ... continuum Per caso, una coincidenza, o pure il destino artistico?!? Come nei sogni, dove spesso succedono i miracoli, nel cuore di Firenze in Piazza Signoria a ridosso di Palazzo Vecchio e di Davide di Michelangelo, pochi metri dalla Galleria degli Uffizi, esattamente Via Dei leoni 18/R, nella stessa bottega dell'artista fiorentino Ugo Fanfani, dove, nel secolo scorso, si riunivano i suoi amici artisti Scatizzi, Annigoni e De Chirico, proprio lì, nel 2010, rinasce una nuova bottega d'arte moderna, incarnata in Delia'sArtSTUDIO, come "Postmodernartpoint". Una strana bellissima coincidenza!

XHOVALIN DELIA
regista - pittore - scrittore
Dopo gli studi nell'Accademia delle Belle Arti, l'artista comincia il viaggio, come "uomo libero" per conoscere il "mistero" del mondo. Dopo aver scavato nell'arte e nel pensiero umano, si fermò a Firenze dove oggi vive dipingendo, riflette scrivendo, e si diverte filmando. La sua creatività, orientata verso il Postmoderno, non conosce frontiere, anzi, la propria diversità che "divide" le culture e la gente e, i valori universali che gli unisce, è l'essenza della sua arte che viene trasmessa tramite la pittura, istallazione, video, performance, film e letteratura.
Nel suo attuale Postmodernartpoint, situato nel cuore di Firenze, l'artista Delia propone una rinascita culturale, mettendo in atto la sua arte contemporanea e le sue ironiche e provocatorie videoperformances.


ENGLISH

identity (?)
Identity is one of the most overused and imprecise words. What is identity, really? One of the many definitions that has been constructed to define the identity of an individual is a combination of features: the shape of the nose, the ears, eye color, bone structure, physical defects and, above all, "national defects." Today, identity as a way of identification is conceived primarily for "others" who are not citizens, and who partcipate in "national sovereignty" through an abstract right. Parallel to identification, the notion of "nationality" marks a further boundary between them and foreigners, whom "true" citizens call, using a technical term, "non-EC immigrants." Wouldn't it be easier to take out an individual's ID card, which shows a name with a corresponding photo of his face? ... and what if he had had plastic surgery? In theory that should be a big problem, but in reality it isn't, on the contrary ... After being expelled from Eden, it is said that man suddenly began to feel naked and immediately covered his body in shame. But what and who was he ashamed of? Sometimes, when people are exposed, that is, laid bare, they cover their genitals in a strange attempt to "save face" .... if we recognize each other by our faces, why do we cover this other part? ... what is true identity, the one hidden beneath "the fig leaf" or the one shown after a facelift?

return to identity
... Nothing is born from nothing, and nothing becomes nothing... at the point where something ends, another begins ... continuum ... is it mere chance, a coincidence, or artistic destiny? Just like in our dreams, where miracles often happen, a new modern art gallery has come to life in the heart of Florence, in Piazza Signoria near Palazzo Vecchio and Michelangelo's David, steps from the Uffizi Gallery, at Via Dei Leoni, 18/R. In the same workshop where the Florentine artist Ugo Fanfani worked, where he gathered with his friends, the artists Scatizzi, Annigoni and De Chirico in the last century, this new gallery took form as Delia'sArtSTUDIO, as a "Postmodernartpoint", in 2010. A strange and marvelous coincidence!

XHOVALIN DELIA
Film maker - Painter - Writer
Born in 1959 in Albania. After studies at the Fine Arts Academy, the artist began his journey as a "free man" to get to know the "mystery" of the world. While delving into art and human thought, he stopped in Florence, where he still lives today. There, he lives through painting, reflects through writing, and continues to enjoy filmmaking. His creativity, oriented towards Post-Modernism, knows no bounds; in fact, the very diversity that "divides" the people and the universal values that united them are the essence of his art, which he transmits through painting, installation, video, performance, film, and literature.


SHQIP

Identitet (?)
Fjala identitet është ndër fjalët shumë të lakuara e pak të saktësuar. Një ndër përkufizimet e shumta, që janë bërë për të përcaktuar identitetin e një personi, është bashkësia e shenjave fizike si; forma e hundës, e veshëve, ngjyra e syve dhe e flokëve, shtati, defektet fizike e mbi të gjitha "defektet nacionale". Sot, identiteti, nëpërmjet identifikimit, është menduar para së gjithash për "të tjerët", qytetarë këta që nuk janë pjesëmarrës as në të drejtën abstrakte për "sovranitet kombëtar". Paralelisht, për identifikim, nocioni "identitet", në shoqëritë e sotme postmoderne Perëndimore, shënon një vijë demarkacioni midis të "huajve", përkufizuar nga qytetarët vendas, me një term përçmues "extracomunitar". Për të konfirmuar identitetin e "X" personi, a nuk do të ishte e mjaftueshme karta e identitetit, ku gjendet emri, të cilit i korrespondon një fotografi e individit me identitet "X"? E nëse fytyra e individit "X" rezulton e ribërë? Në basë të përkufizimit të identitetit i bie të jetë problem dhe i madh bile, por në fakt nuk është i tillë, përkundrazi.... Mbas dëbimit nga kopshti Eden, thuhet se "çifti i ndëshkuar", papritur filloi të ndjente lakuriqësinë e nuk vonuan shumë të mbulohen me rrecka e pecka nga turpi... turp nga se, e prej kujt? Kur jemi vetëm, pasi jemi siguruar që nuk na përgjon askush nga vrima e çelësit, zhvishemi e me shumë qejf, bile, edhe para pasqyrës. Në publik nuk mund të bënim të njëjtën gjë, përkundrazi, kur gjendemi " zbuluar" , d.m.th. të zhveshur para syve të tjerëve, për të shpëtuar fytyrën, çuditërisht si gratë ashtu edhe burrat, mbulojmë organet gjenitale. Nëse të dy palët njihemi nga fytyra, perse vallë mbulojmë hallatet? Kush është identiteti jonë i vërtetë, ajo që fshihet pas "gjethes së fikut" apo ajo e ekspozuar mbi lifting?

kthim në identitet artistik
...asgjë lind nga hiçi e hiç gjë zhbëhet në hiç, aty ku një gjë mbaron një tjetër fillon ... Nuk e di prej çfarë gjëje jam bërë e as në çfarë do të shndërrohem, por nuk kam harrur nga vi e jam i vetëdijshëm ku gjendem; prejardhja më bën të sigurt dhe ëndërrimtar, ndërsa vendndodhja më bën te ndjehem me fat e më shtynë të eksploroj, të vazhdoj aty ku dikush para meje e ka lënë. Si në ëndrra, që jo rrallë ndodhin mrekullì, krejt rastësisht në qendër të Firences, as dy hapa nga Davidi i Michelangelos, pranë Pallatit të vjetër,(Palazzo Signoria), në krah të mrekullisë italiane - Galleria degli Uffizzi, në një ish "botegë" arti, (studio arti), ku, shekullin e kaluar, ëndërruan, medituan e krijuan artistë fiorentinë,(Ugo Fanfani, frekuentuar edhe nga të famshmit Anigoni e De Chirico), rilindë Delia'sArtSTUDIO, në të njëjtën hapësirë, por në një kohë, dimension e kod shpirtëror e artistik tjetër; -si atelier postmodernart.